خانه » سلامت » علل ناشنوایی پیش و پس از تولد کدامند؟
علل ناشنوایی پیش و پس از تولد کدامند؟

علل ناشنوایی پیش و پس از تولد کدامند؟

علل ناشنوایی می تواند مربوط به پیش از تولد، هنگام تولد، و پس از تولد باشد.همیشه تاکید فراوانی به مادران باردار می شود.ما در مجله اینترنتی آسان طب در مورد علل ناشنوایی پیش و پس از تولد کدامند، بیشتر توضیح خواهیم داد.

 

علل ناشنوایی قبل تولد

 

نقص شنوایی

علل مربوط به پیش از تولد، شامل سرخجه درسه ماههٔ اول حاملگی، سیفلیس مادرزادی، نارس بودن نوزاد، و استفاده از دار و در دوران بارداری توسط مادر به ویژه ترکیبات کانامیسین، وانکونیسین، جنتامایسین، استرپتومیسین، نئومیسین، کواینین و تالیدومید، است.

شرایط متعدد ژنتیکی نیز با ناشنوائی همراه می باشد، این شرایط عبارتند از سندرم واردنبرگ، که در آن کاکل یا موی پیشانی سفید و تفاوت رنگ در عنبیه دوچشم، باکری مادرزادی همراه است. در بین نوزادان نارس، خطر وقوع ناشنوایی کمی بیشتر می باشد.

حدود نیمی از همهٔ کودکانی که به شکاف کام مبتلا هستند، در سن مدرسه، ناشنوا می شوند کودکان مبتلا به فلج مغزی ، به ویژه در ارتباط با کرنیکتروس، معمولاً دارای نقص شنوایی هستند. در کرتین ها بیش از دیگران، احتمال ناشنوایی می رود. در کودکانی که دچار فیبروکیستی لوزالمعده هستند، درصد وقوع ناشنوایی کمی افزایش می یابد.

عوامل مربوط به پیش از تولد، بیشتر موجب کری آهنگ صدای بالا است، تا شكل های دیگر آن. علت عمدهٔ ناشنوایی، در هنگام تولد، آنوکسی یا کمبود اکسیژن می باشد. در فاصلهٔ کوتاهی پس از تولد، زردی شدید به عنوان یکی از مشخصات کرنیکتروس، به کری می انجامد.

 

علل ناشنوایی بعد تولد

 

نقص شنوایی

علل مربوط به ناشنوایی پس از تولد، متعدد است. این علل شامل : مننژیت به ویژه در اوان کودکی، سرخک، اوریون، صدمات وارده به سر، داروها به خصوص استرپتومیسین، کاپرئومیسین، وانکومیسین، کلیستین، کواینین، پارومویستین، جنتامایسین، کانامیسین، وایومیسین، سالیسیلات، فروزمید، نرتریپتیلین، ونکریستین، لوزهٔ سوم، وقوع مکرر ورم گوش، همراه با ترشحات چسبنده در آن و صدای بلند است. باید توجه داشت که در ۳۰ درصد از موارد، علت ناشنوایی، نامشخص باقی می ماند.

در پاره ای اوقات ورم مکرر گوش میانی، اگر به درستی درمان نشود، به ویژه اگر همراه با ترشحات چسبنده در گوش داخلی بوده باشد ایجاد کری میکند. این وضع با کمک گلویت (وسیله ای که ترشحات گوش را به عقب گلو می کشاند)، قابل درمان است. برآورد شده است که حدود ۳ تا ۵ درصد از کودکان سنین ۵ تا ۹ سال، به نوعی ضایعهٔ شنوایی ناشی از چرک گوش، مبتلا هستند.

 

تاثیر صدای بلند یکی از علل ناشنوایی

 

نقص شنوایی

متخصصین، مقالات متعددی دربارهٔ خطرات صدای بلند برای گوش انسان نوشته اند. که به تعدادی از آنها در بخش منابع اشاره شده است. مدتهاست، که متوجه شده اند که کارگران شاغل در کارخانه های معینی (چون دیگ های بخارسازی) مستعد کر شدن هستند. همچنین نشان داده شده که نواختن موسیقی راک اندرول، برای یک دورهٔ زمانی ۸۸ساعته در طول ۲ ماه، به سلول های متعددی در گوش میانی لطمه وارد می سازد.

به تجربه ثابت شده است که موسیقی بلند ایجاد اضطراب و نگرانی های شدید می کند. لیپس کوم می نویسد: «اشخاصی که در مدتی متجاوز از ۲۳ ساعت و در طول ۲ ماه، در معرض صدای بسیار بلند و شدید موسیقی قرار می گیرند احتمالاً صدمات جبران ناپذیری بر سلولهای حسی گوش خود وارد می سازند» در جای دیگر، می نویسد ، «این حقیقت که در امریکا، فعالیت شنوائی بخش عمدهٔ از جوانان زیر ۲۱ سال در حال کاهش یافتن است بسیار هولناک می نماید. چرا که این نسل جوان، در سنین میانسالی خود، به مراتب بیش از گروههای سنی ۵۰ تا ۹۰ سالهٔ کنونی، از مشکلات و ضایعات شدید شنوایی رنج خواهند برد»

کریستور، سالها پیش (۱۹۵۰) اظهار کرد که قرار گرفتن در معرض صدای حدود ۱۰۰ دسی بل، آن هم به مدت یک ساعت، احتمالاً عارضهٔ کری به همراه خواهد داشت. به نظر گلوریک (۱۹۹۹)، عوامل مربوط عبارتند از سطح کلی صدا، ترکیب صدا، زمانی معادل 24 ساعت در معرض صدا قرار داشتن، و کل مدت زمانی که فرد در زندگی کاری خویش، در معرض صدا قرار می گیرد و…

در آزمایشی توسط دی (۱۹۷۰)، نشان داده شد که ضبط موسیقی دستهٔ ارکستر راک که در یک دیسکوتک، با سروصدائی در سطح ۱۰۵ دسی بل اجرا گردیده، از زیان آورترین صداها بوده است. صدای این موسیقی، به وسیلهٔ گویش هایی که در گوش ۱۵ جوان دارای شنوایی عادی، در سطح ۱۰۰ تا ۱۱۰ دسیبل، به مدت ۵ تا ۱۲۰ دقیقه بودند شنیده و تنظیم می شد. و امّا پس از آنکه ۲ساعت از اتمام کار ارکستر گذشت، ۲ درصد آنها به تدریج شنوائی خود را بازیافته، در حالی که در سطح ۱۱۰ دسی بل، 16 درصد آنها به طرز وخیم و احتمالاً به طور دائمی آسیب دیدند.

 

واکنش رفتاری والدین به فرزندان در معرض ناشنوایی

 

نقص شنوایی

عده ای از والدین تصور می کنند که باید نسبت به آن دسته از کودکان خود که در معرض خطر و ابتلا به معلولیت های زیادتری هستند، توجه بیشتری مبذول دارند، در نتیجه از کودکانی که خطری تهدیدشان نمی کند مراقبت کافی به عمل نمی آورند. مثلاً مادری که در اوان حاملگی مبتلا به سرخجه می شود نسبت به کودک خود که بیم ناشنوایی او می رود، محبت بیش از اندازه ای ابراز می کند در حدی که دیگر فرزندانش احساس تبعیض می کنند.

تحقیقات و مطالعات نشان می دهد که دربارهٔ ۳۰ درصد کودکان ناشنوا، هیچ گونه بیم زیان یا خطری نمی رفته، در عوض در میان کودکانی که خطری در موردشان پیش بینی می شده، :14 بار وقوع ناشنوائی بیشتر بوده است این تعداد حدود ۱۵ درصد کل کودکان را تشکیل می دهند. کودکان مخاطره آمیز شامل آن گروهی می شوند که مادرانشان در ماه های اول بارداری به بیماری سرخجه مبتلا شده، یا اینکه تاریخچهٔ خانوادگی آنها نشان دهندهٔ کری ارثی بوده است.

همچنین مبتلایان به یرقان و زردی شدید در دورهٔ نوزادی، فلج مغزی، عقب ماندگی ذهنی، تأخیر و یا عدم شمردگی در گفتار، و معلولیت های چندجانبه نیز در این رده می باشند. زمانی که مادری در مورد کر بودن فرزندش تردید دارد، لازم است گمان خویش را بسیار جدی تلقی کرده، شنوایی فرزند خود را مورد آزمون قرار دهد:

آزمایش شنوایی همهٔ کودکانی که دیر حرف زدن را می آموزند و یا به نسبت سنشان، ناشمرده صحبت می کنند، یک امر عادی است و باید حتماً انجام شود. در بسیاری از مناطق انگلستان، بازدید کنندگان بهداشت در ۸ تا ۱۲ ماهگی و در ۲ سالگی، وضع همهٔ کودکان را از نظر شنوایی، مشخص می کنند.

اشتراک گذاری مطلب
برچسب ها :
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

تمامی حقوق محفوظ متعلق به سایت مدل 24 می باشد کپی برداری از مطالب تنها با درج لینک مستقیم منبع مجاز است.طراحی شده توسط پارس تمز